7/29/2018

28. 07. 18

Şu sevmediğim şehirde ne güzel şeyler olabiliyor.  Cırcır böcekleri, gece bulutsuz gökyüzü ve gündüz bulutlu gökyüzü.
Hiç mi hiç konuşmak istemiyorum. Aynısını yapabilecek bir omuz, bir diz istiyorum ki güzel güzel susabilelim biraz. Çan seslerini duyalım. Ne çanı diye düşünüp susalım.
Geçenlerde biraz serçe besledim. Çekirdekle. Çitleyip kendim yemedim onlara yedirdim. Sonra birden merak ettim. Çatık kaşlı gibi görünenler erkek serçe mi? Pamuk gibi olanlar dişi mi diye. Öyleymiş. Zihnimde kendiliğinden oluşmuş bu bilginin doğru oluşu beni rahatsız etti...
Şu hayatta aklıma takılakalmış bazı şeyler var. Şimdilik çok değiller ama bi yirmi beş sene daha yaşar da bu kadar daha biriktirirsem çok olur.
Mesela o kız ve çantasıyla ilgili yaptığım yorum(5yıl) . Mesela o çocuğun babasıyla girdiğim gereksiz diyalog(2yıl). Mesela birilerinin kardeşimle ilgili söylediği onca şeyin karşısında nazikçe konuşmam.Ağzına sıçıp bırakmalıydım(4-5ay). Mesela o kıza Ankara ile ilgili konuşmam (birkaç gün)

18. 02. 16

Kendini sarsacağını bildiğin filmler izleyip gözü çıkana dek ağlama günü.
Sarsıcı olaylara tepkisiz gibi görünüp dehşete düşme günü.
Faydasız hissetme günü.
Tavana boş boş bakma günü.
Yediğinin tadını almadan sadece doymak için yeme günü.
Pijamayla dolaşma günü.
Daha faydasız hissetme günü.
Bi boklar yiyip kimseye söylememe günü.
Köşe bucak kaçılan, nerden hangi beladan anlam yüklendiği belli olmayan şarkıları dinleyip yüreğini sıkıştırma günü.