Bir
sorun var anlıyor musun? Hissedemiyorum diyorum. Normalde, önceden, böyle bir
durumda öfkelenirdim. En kötü ihtimalle üzülürdüm. Ama şu anda inan tek bir his
bile yok içimde. Gidiyor ya da kalıyor olmamın benim için bir farkı yok. Zaman
orada da burada da benzer şekillerde ölüyor çünkü.
Rüyamda
boks yapıyordum. Benden ben kadar uzun bir kadındı rakibim. Yenilmiyordum ama
yenemedim de. Dövüşmekten yorulduğum için uyandım. Beşi geçiyordu. Yağmur ya da
dolu yağıyordu bilemiyorum. Camda pıtırdayan ya da tıkırdayan bir şeyler vardı.
Bu binalar biraz şekilsiz. Rüzgarın yolunu bulmaya çalıştığı bir kısım var.
Oyuk gibi. Odanın duvarlarından birisi oraya bakıyordu. Uğultu sanki odanın
içindeydi. Perdenin arkasından canlanmış bir ağaç silueti görmediğim için
korkulacak bir şey yoktu. Rüyamı birine anlatıp geri uyudum. Anlatmazsam
unutuyorum çünkü boşa gidiyorlar. Anlatınca da boşa gidiyorlar. Anlatacak bir
şeyimin kalmamasından korktuğum için rüyalarımı anlatıyorum belki de.

yine de anlat hep rüyalarını...
YanıtlaSilAnlatayım Paulcüğüm...
Sil