Halöööğ!
Yolunda giden
bir şeyler yok. Gelmek istedim, geldim. Hem de ne yazacağımı bilmeyerek.
Bak bak bu
kelimelerin yerindeki paragrafı beş kere sildim mesela.
Bu aralar hava
öyle tatlı ki. Sıcak yakmıyor, soğuk kesmiyor nefesimi. Tam dışarı çıkıp birkaç
yeşilliğin arasında öylece durmalık yani. Ben de bisiklet sürmeye karar verdim.
Aslında biraz unuttuğumu düşünüyorum. Halbuki ilkokuldaki(şimdiki ortaokuldaki)
fen derslerine göre unutmamış olmam gerekiyordu. Belki de korkuyorum. Ne de
olsa ben küçükken bu kadar çok araba yoktu. Ya da o zaman korkmanın ne demek
olduğunu pek iyi bilmediğimden. Çocukken öyle olur ya hani…
Atanmayınca emekli
gibi kendime iş uyduruyorum. İyi ki bedava otobüs kartım,biletim yok. Yoksa iki
ekmek için şehri baştan başa dolaşırdım falan.
Neyse. Kpss için
tekrar çalışmaya başladım. Ve sonuç:
Dı end.
