Kadın sallama çayın poşetini kupadan çıkartmıyor. Çay
kaşığıyla poşeti dürtükleyip duruyor.
“Annesini sevmiyormuşum. Dinlemedi ki. Ben o
kadıncağızın iyiliği için söyledim. Sen onu istemedin diyor bana. Bak canım
yanlış anladın dedim susturdu beni”
Sesi kısık, omuzları düşük. Halbuki yüksek sele
konuşurdu.
“Gidecek yerim olsa giderim ama yok ki… Yok arkadaşım
hiçbir yerim!” diyor. Yaşı kırkın üzerinde.
Arkadaşı “Bize geeel” diyemiyor. Çocuk değiller ya
artık. O yüzden…
“Açsana televizyonu benim dizi vardı ne oldu onun
sonu?” diyor ama televizyona arkasını dönmüş. Bir bisküviyi kırıp yarısını
tabakta bırakıyor. Kırıntılarını parmağının ucuyla toplarken dizidekiler kavga
ediyor, ağlıyor. Kadın ağlıyor. “Ben de sabah akşam kendimi dizilerle
avutuyorum” diyor.
Arkadaşı peçete veriyor. Üzerine bir de kağıt havlu.
Kadın dizi reklama girince apar topar kalkıp evine
yemek hazırlamaya gidiyor. Arkadaşı iki çay ve kırık bisküviyle baş başa
kalıyor.
