el yazısı etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
el yazısı etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

5/25/2014

ayarsız nefes




1. sayfa
Aylar sonra ilk kez yazmak için masanın başına oturdum. Şu an kelimeleri ne kadar doğru kullandığımı bilmiyorum. Bacaklarımı kastığımı ve düzgün nefes almadığımı hissediyorum. Bazen de bir sonraki harfin ne olduğunu düşünüyorum. Acınası…
Yazacak çok şeyim var ama aynı zamanda da hiçbir şeyim yok. Bir anneler günü, birkaç piknik, bir mezuniyet töreni, bir balo ve bir sürü felaket oldu yazmadığım zamanlarda. Sadece bunlar da değil ama hafızamda en iyi yer edenler bunlarmış demek ki.  Unutuyorum. Nasıl oluyor bilmem. Unutuyorum işte. Sanırım unutmak hem bir lütuf hem de bir lanet… Bunu daha önce de söylemiş olmalıyım. Söyledim mi? Bilmiyorum…. İşte bunu da unutmuşum.
Galiba biraz aptalım. Zaman konusunda… Çarşamba ve perşembeyi hep karıştırırım mesela. Haziran ve eylülü de… Halbuki kaç ay var aralarında. Sonra bir yerden bir yere ortalama kaç dakikada ulaşılır hesaplayamam. Bu yüzden erken giderim buluşma noktalarına. Galiba yalan söyledim. Geç kaldığım da oluyor çünkü. Zaten çoğunlukla demiştim. Hayır, yalan değil…
Nefesim düzeldi ama bacaklarım hala gergin. Kağıt kalemin sırt çevirmesinden korkuyor bedenim. Beden korkar mı? Yoksa ruh mudur korkuyu hisseden? İşin içinde hissetmek varsa beden mi demeliyim? Bilmiyorum…
İçim sıkılıyor. İnsanlar çalışıp çabalarken, ben işin yarısından fazlasını halletmiş olmama rağmen pes ediyorum. Aptalca! Böyle kaybeden onlarca insan görmüş olmama rağmen ders almıyorum.
2. sayfa
Aptalca bir korku var içimde. Yazmaktan, çizmekten korkuyorum. Ya düşündüğüm kadar iyi olmazsa diye. Aptalca işte. Yazım çirkin olursa, çizimlerim çizmek istediğim şeye benzemezse…  Ne kadar eksik bir insanım diye düşünüyorum. Ne kadar da zayıfım.
Başka bir yanım da var. Şımarık, kendini beğenmiş bir yan… Tanıyamıyorum. Anlayamıyorum…
Şu an bir önceki sayfa ile bu sayfanın sol boşluğunun eşit olmadığı düşüncesi beni dağıtıyor. Yani dikkatimi. Yazamıyorum.
Şunu da söylemeden geçemeyeceğim: “İnsanlar ölüyor ve bazı ölümleri aklım almıyor” diyordum. Sanırım hiçbir ölümü aklım almayacak…