5/21/2015

yağmur ve çocuk

   

Karşı balkonda üç yaşında bir çocuk. Kollarını uzatıyor yağmur avuçlarına düşsün diye. Düşmüyor. Yetişemiyor ki. Sonra da sokağa fırlayıveriyor. Annesi evde değil, dedesi var. Yaşlı, o da koşup duran çocuğa yetişemiyor. Pes ediyor.
Birkaç yetişkin de kaçıyor saçak altlarına. Ben de bahçeye mi çıksam diyorum pencereyi mi açsam. Düşünürken geçiyor zaman. Geç oluyor işte...

4 yorum:

  1. hoş bir hayat kesiti işte yaaa :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Değil mi? Ama anlatınca olmuyor görmek gerek :)

      Sil
  2. Bilirim o anki geç kalmışlık hissini.. ağırlığını...
    bir nevi huyumdur böylesi geç kalmak..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Geçiveriyor zaman Uyuşukcuğum. Duruverdiğimi görmezden gelip zamanı suçluyorum ben de.

      Sil

Buyursunlar...