6/13/2015

Tamam, hayvancıkları yemeyelim de...


 Yazacak bir sürü şey birikti. Tarçınlı kurabiye mektuplarına devam etmek istiyorum. D. ve Nick içinden çıkılmaz bir halde olabilir...
Ama bunları değil beynimi kemiren bir şeyi yazacağım: Neden et yiyoruz? Evet, neden? Bu soruyu daha fazla erteleyemeyeceğim.
Bazı insanlara sorduğumda "Çünkü yememiz için yaratılmışlar" diyorlar. Evet canım dünyada bize ekmek arası olmaktan başka bi gram faydası yok. Emir mi verilmiş yiyeceksin diye? -cidden var mı böyle bir şey?-
Hadi yemesek hayvancıkları, bitkicikleri yiyoruz. Yani onların canı yok mu? Lahana, turp, ıspanak da canlı değil mi? Elma, ağacı şenlikli etmiyor mu? Gülmüyor koşmuyor konuşmuyor diye illa yiyelim mi?
İçimdeki iki keyaki birbirine laf anlatamıyor. Mantıklı bir sebep arıyorum.

Gute nacht!

12 yorum:

  1. Daha önce düşünmüştüm bu konuyu. Kendimce bir şeyler yazayım yani en azından bana mantıklı geldiğince.
    Canlıların ortak özelliklerinden birisi beslenmedir. Bu en küçük en ilkel hücreler için bile geçerlidir. Eğer canlı kendi besinini üretemiyorsa da dışarıdan hazır besinle beslenir. Beslenme de canlının hacmine ve metabolizmasına göre farklılık gösteriyor tabi bir de. Küçük hücreler küçük besinlerle, büyükler de büyüklerle beslenir. Büyük canlı yapılarını düşünürsek de sonuçta kilolarca küçük besin bulmaktansa başka canlılarda bulunan besini kullanmak daha makul. Bu da besin zincirini oluşturuyor. Doğanın döngüsü bu şekilde yani. Hani olaya duygusal yaklaşınca onun da canı var gibi düşünülebiliyor ama yaşamak için beslenmek gerektiği için buna mecburuz. Şey geldi aklıma bir de "o zaman insan açsa insanı da yiyebilir", ama insan en gelişmiş hayvan(biyoloji de insanlar hayvandır). Bu gelişmişliği de aklından kaynaklanmakta ve bu gelişmişlik onun kendi türünü değil de daha az gelişmiş alt türleri yemesini gerektirir. Sanırım bu durum besin zincirinin başına oturmamız için de yeterli bir sebep. Ayrıca insanın insanı yemesi yamyamlık olduğu için ahlaken kabul edilemez. Akıl, peşinde pek çok kuralı da getiriyor.
    Sadece bitkileri yiyelim hayvanlara gerek yok da denmemeli bence. Çünkü vücudumuzun büyük bir kısmı protein ve bitkiler, hayvanlardan aldığımız proteinin yerini tutamayacak kadar az proteine sahipler.
    " Evet canım dünyada bize ekmek arası olmaktan başka bi gram faydası yok. " aslında bir sürü faydaları da var. Dünyada en lüzumsuz görülen hayvanın varlığı bile dengeyi sağlıyor. Aslında pek çok yönden yaşamımızı diğer canlılara borçluyuz.
    Umarım açıklamam yeterlidir ^^

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Bir çocuk gibi neden neden ve neden demek istiyorum Zenciğim. Mesela neden yamyamlık? Birileri ortaya insanın insanı yemesinin kötü olduğunu atmış ve biz de buna inanmışız. Kültürel olarak böcek yemiyor olan insanların böcek yiyenlere tiksinerek bakması gibi. Birileri böceğin yenmeyeceğine inanmış ve diğerlerini de inandırmış. Böcek yememe daha dar kapsamda kültürel etkiyken insan yememe evrenselleşmiş. Birbirimizi yiyelim demiyorum tabi ama öyle bir ikilemdeyim ki... Karmaşık konuşmalarım da bunu gösteriyor olabilir :) Sorular beynimde birbiriyle çarpışırken henüz bir sonuca ulaşamayacağımın da farkındayım. Çünkü henüz mantığıma oturmadı bazı şeyler. Bu yüzdendir ki hala bazen et yiyip bazen yiyemiyorum :)

      Bence de onlara borçluyuz bu konuda. İyi ki varlar :)

      Üşenmeyip güzel güzel açıkladığın için çok teşekkür ederim^_^

      Sil
    2. Yamyamlık bir kabul ve buna neden olan da senin dediğin gibi bulunduğumuz toplum. Bazı insanların Tanrı ya inanıp bazısının inanmaması gibi insan yemenin yamyamlık olmadığını söyleyen az da olsa insan var. Bence eğer yamyamlık olarak alçaltılmasaydı bu durum vahşi doğada yaşamaktan farksız olurdu yaşamımız; her an birisi saldırabilirmiş gibi :D
      Rica ederim ^^

      Sil
    3. Survivor olurdu işte o zaman :) Ama "normal" anlayışımız da o yaşam tarzı olurdu :)

      Sil
    4. Benim aklıma şey geldi mesela biz duygusal olarak bağlandığımız için birbirimizi yiyemiyo olabiliriz kedilere köpeklere de o şekilde baktığımızdan yiyemiyoruz yani tabi bir de işin inanç kısmı var o ayrı tabi. Mesela ben kendi ablamı yemek istemem birinin ablasını yerken anaa bunun da kardeşisi vardır lan yazıktır diye bir düşünce gelişebilir. Bu da gene insanın aklından vicdanından kaynaklanan bir şey. Şu en üstün varlık meselesi. Bir aslan bir kedi ya da diğer canlılar akrabaları arkadaşlarını açlık durumlarında pekala yiyebilmektedir bizzat kendi öldürüp. Bizim de hayvanlara duygusal yaklaşınca neden yediğimizi düşünmemiz pekala normal bitki de daha hunharca bir yaklaşım sergiliyoruz. O sessiz ya dediğin gibi halbuki onun da canı var. Hatta bile bazı bitkilerin yenirken tepki verdiklerine dair bir belgeselde minik bir parça yakalamıştım ben. O zaman bunun canlı ahtapot yemekle bir hıyarı ısırmak arasındaki farkın yok olduğu anlamına gelmez mi??

      Benim de kafam acayip karışık galiba öorba yaptım iyi mi:D

      Sil
    5. Bir de kültür. Bir de alışmışlık. Bir de öğrenme. Böyle şeyler. Neden diye sormayınca da oluyor bunlar :)

      Karışık kafa iyidir. Bi şeylerin peşindedir hehe :)

      Sil
  2. Çünkü dünyadaki tüm her şey insanlar için. :) Yemek buldun ye, dayak buldun kaç demişler :)

    YanıtlaSil
  3. keyaki. onu bilmiyorum maalesef. ama sondaki gute nacht olacak. artikeli die çünküm, morgen ve abend kelimelerinden farklı olarak.

    anonim bulut-cuk :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Seni gidi editör :D Dediğin iyi oldu, daha geç fark etsem derin depresyona girebilirdim. Şimdi birkaç gün "Bunu nasıl yaparım?!@#^!'"la paçayı kurtardık ^_^'

      Sil
  4. hi. et yemeden de olmuyo yaa. ben et sevmem ama sebzeciyim ama bizde et fiyatları amma yüksek yaaa :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Sebzeci olmak en güzeli değil mi deep :)

      Sil

Buyursunlar...