Güneş batıyor ve ben biraz gölgede kalmış evimin içinde aydınlatma ve ısınmadan maksimum yararlanma çabasıyla sürekli eşyaların yerini değiştiriyorum. Her gün. Her gün. Her gün.
Bazı günlerin bazı vakitlerini de birilerini özlemekle geçiriyorum. Mesela geçen haftanın son üç günü her akşamüstünü buna ayırdım. Zaman planlaması konusunda biraz övünebilirim. Neyi ne zaman yapacağımı bilirim. Şimdi mesela öyle çok özlemiyorum. Çünkü hafta sonu başka işlerim var. Market indirimleri takip etmek gibi. Çevredeki üç marketi gezdim bugün. En az üç market olmalı çünkü. Ha ne diyordum, özlemek. Aman özle özle nereye kadar canım! Hayat akıp gidiyor neticede. Ölenle ölünmüyor. İçindeki ateşi söndürmeye yetmese de dondurmak için buz gibi sular ya da buzlu sular iyi geliyor...

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Buyursunlar...