6/24/2016

ne büyüsü


sesini duymak istedim. şimdi hiç de hatırlamadığım bi sebepten çok kötü hissetmiştim. kitap okurken. sana deyiversem iyi gelecekti. boşver diyecektin. boşvermek istemeyecektim. çünkü birinin boşver demesi düşünceme saygı duyulmuyor oluşunun en net sözlü ifadesiydi. ama sen deyince daha az takılacaktım duruma.
sonra... sen beni anlamıyordun aslında. herkes gibi boşver diyebilen bi adam beni nasıl anlamış olabilirdi? ben sadece seni sevmeye sebep buluyordum. yeterince sebep biriktirdiğimde bir mantık birimi edecek ve ben de o birimciğe güvenip sana gelecektim. mantıkçı bi insan olduğum için sebepsiz sevmeyi kabul edemezdim tabii ki. etmedim de. sebepler yeterli seviyeye ulaştı, sana geldim. iş bitti. büyü bozuldu. pufff! balkabağı...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Buyursunlar...