Özgecan etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Özgecan etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

2/17/2015

Ne çok düşündük, ne çok öldük...

O çirkin yaratığın yüzünde o kadının tırnak izlerini gördüm ya... Bilmem kaçıncı Özgecan'la ilgili yazma çabamdaki fikirler doluştu beynime. İşkence... Bir insan, bir diğerinin -ki insan demek bile utanç verici- işkence ile ölmesini düşünüyor...Ben nasıl bunları düşünür oldum? Bu cinayeti işleyenler nasıl hala hayatta kalmaya devam edebiliyor? Neden yaşıyorlar? Belki de aptalca ama günlerdir neden yaşadıklarını düşünüyorum. Allah yaşatıyor diyorlar, neden diye soruyor beynim işte engel olamazsın ki düşünmeye...
İdam... Yasalarda olmalı diyorum artık. Benim cılız nefesimle söylememi geçtim binlerce insanın sokağa dökülüp sesini yükseltmesiyle bile olmuyor. Sevgili hükümete, devletçiğimize bakıyor bu işler. Sağ olsunlar maden işçilerinin arkasından yaptıkları gibi taziye dileklerinin yanına bir münafık Fatihası iliştirip geçiştiriyorlar... Bir de akıl veriyorlar sen de okusaydın diye. Bir gecede bir torbadan bir sürü yasa çıkarken ne hikmetse cinayet gibi suçlar için bir tanecik caydırıcı ceza çıkamıyor... Yazık!
Sevmiyorum böyle şeyleri yazmayı. İçim acıyor, uykularım kaçıyor...
Bir de halime acıyorum. Çözüm olarak düşünebildiğim şey dövüşmeyi öğrenmek, yanımda kendimi savunabileceğim şeyler taşımak... Geçici çözümler hiçbir zaman fayda getirmiyor. Bir çocuk kendini nasıl savunsun? Ya da yaşlı bir kadın... İşte böyle boğuluyorum. Sonra da diyorum ki ceza vererek iyi bir yere varılmaz. Bir eğitimci olarak öğrendiklerim bu yönde. Sonra da ne kadar doğru bir eğitim aldığımı düşünüp susuyorum.
Belki de ben bu yazıyı yazarken bir evde bir kadın dövülüyor, bir dolmuşta bir erkek taciz ediliyor ve birisi tecavüze uğruyor. Belki de bir cinayet işleniyor...
Özgecan rahat uyumuyor. Münevver rahat uyumuyor. Madenciler rahat uyumuyor... Şu anda hatırlayamadığım ve hatta bilmediğim yüzlercesi...