Bugün
eski yazıları okudum çocuklar... Beni ilk takip edenlere, ilk yorum yapanlara ve son zamanlarda yazıların fazlaca aralıklı gelmesine rağmen gelen yeni takipçilere teşekkür
edecektim. Duygusal bir kapanış yapacaktım ama…
İçine sıçtım
duygusal halimin ve şu an çekirdek çitlemek, Supernatural, tılsımgaçlar,
zihinsel iletişim, ellerin senkronize hareketlerinin sebepleri gibi şeyler üzerine derin(!) muhabbetler eşliğinde
yazıyorum. Çay da var. Soğuk. Soğudu…
Tüm sosyal medyayı turlayıp gelip soluğu burada alıyorum işte. Başka
bir deyişle en iyi nefes aldığım yer burası gibi geliyor.
Sizi seviyorum çocuklar.
Hoşça kalın.
Bir de tespit ekleyeyim: Blog başlıklarımı çoğunlukla "ve" bağlacı kullanarak oluşturmuşum.
Şimdi hoşça kalabilirsiniz.

