sebastian etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
sebastian etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

3/02/2015

Bambu ve kedi üzerine

Taslaklar birikmiş şuralarda. Son kullanma tarihleri geçti geçecek.
Neyse boş ver şimdi onları. Diyorum ki kaçsan birazcık.
Nereye? Daha çok tanıdık suratın olduğu o kalabalık şehre mi? Aptal mısın sen?
Aptal değilim ama… Aması yok işte kaçamam. Kendimden kaçamam.
Bazen sabır sınırımın sonunda olduğumu hissedip birazcık daha sabredeyim diyorum. Bazen de küçücük şeylere sövüveriyorum. “Sövüveriyorum” deyince ne tatlı gözüktü değil mi? Kelimeler böyle güzel işte. Çünkü büyük olaylarda konuşursam ortalığı birbirine katarım biliyorum.
Bunları neden anlatıyorsun şimdi?
Bugünü sevmediğim sözcüklerden birini kullanma günü ilan ediyorum: “Bilmiyorum.”
Birisi bana kedi almazsa ölecekmiş gibi hissediyorum. Aslında ölmenin nasıl bir his olduğunu bilmiyorum. Yani hissettiğimi sandığım şey bu olamaz.
Trafik ışıkları göz kırpan kırmızı halini almadıkça gelemiyorum buralara.
Kendimden kaçamıyordum ya. Hani her şey insanın aklında, kalbinde, içinde bir yerde bitiyor ya. Öyle denir ya hani. Diyorum ki şöyle aklıma bir kulübe inşa etsem. Eşyalarım bambudan olsa. Etraf da hep yeşil olsa. Biraz da güneş olsa. Ben kendimi bitki zannederim çoğu zaman çünkü. Bitkiler de güneşsiz yaşayamazlar. En çok su içsem orda. Belki de bitki çayı filan. Kitabım olsa bi tane ama tatlı bi kitap, incecik ama dolu dolu... Müzik istemiyorum. Dinleyecek daha güzel şeyler olacaktır elbet. Yaprak sesi mesela.
…
Daha fazla dayanamayacağım.

Artık bana kedi alın.

Kuroshitsuji- Sebastian