11/16/2015

market tanışıklığı


Marketten eve kadar beraber yürüyünce aynı sitede oturduğumuzu öğrendiğimiz bi kız vardı. Birbirimize evlerimizi gösterip bi daha hiç görüşmemiştik. Düne kadar. Kapıyı açtığımda sağa sola bakınıyordu. Neyi aradığı belli olmayan gözleri bende takılınca Merhaba dedi. Ben selam veremeden daldı eve.

Başladı konuşmaya:
Aslında böyle değilim ama yalnızlıktan işte. Buraya taşınınca hiç arkadaş edinemedim. Yani vardı bi sürü arkadaşım ama geride kaldılar. Klişe ama insan ağlayacak omuz arıyor. Bir şeyleri anlatırken karşısında bir yüz görmek istiyor. Telefonda anlatıp da acaba ne işle uğraşıyor da dinlemiyor beni diye düşünmek istemiyor. Kusura bakma. Böyle yapmasaydım iki saat formalite konuşmaktan öteye gidemezdim. Hani olur ya, nerelisin, annen kim baban kim, yaşın kaç gibi… Ama başka şeyler anlatmak istiyorum ben. Şimdi söyle gideyim mi? Çok anlatmak istiyorum ama git dersen giderim.

Tavşan baskılı çoraplarına takılmıştı gözlerim.

Hı dedi. Gideyim mi?

6 yorum:

Buyursunlar...