Yazıp yazıp sil şimdi. Bir şeylerden kaçmaya,
kendini yorup unutmaya git. Gezenti desinler. Elbet birileri görüyor ya hani.
Senin aklın gezenti. Yerinde yok. O yüzden siliyorsun ya... Sonra biraz daha
yalnız kal. Depresif takıl. Hep mi gökkuşağı sıçıcan. Ay afedersin. Senin
edepli tarafın söylemez böyle. Süperegon uyarır. Ama burada hep idler
hakimiyette canım... Diyorum ki şu mektup. Kurabiyeli murabiyeli. Artık çıkar
ortaya onu.
Ne kadar istersen o kadar yemek ye.
Tabağını dolduranları da artıklarınla boğuver. Çünkü şişko denmeyeceği gibi
insanlara ve balık etli ve öyle şeylerle kandırılmayacağı gibi... Yüz gramla
doyabilen ya da bir kamyon yese de kilo almayan insanlara da zayıfsın sen
nerene yiyorsun, yesen belli olurdu bikbik etme. Deli kuvveti vardır onlarda.
Sıkıverirler boğazını oracıkta. Ya da senin kompleksini görür sen de azıcık
tutuver boğazını der. Damarına basma işte. Sıçar ağzına. Bakmaz yüzüne. Yapma
sen ya ne gerek var. İnsanlıktan çıkarma zayıfı da. Hem ne gerek var gramaja
göre insan sınıflamaya...
Bi gün "emaaağn sen yesen belli olur"
dediğin kişinin ciddi bi hastalığı çıkar, üzülürsün ağzından çıkanlara.
Üzül de bence zaten.
Gutnayt içses. Gutnayt dışses.

