4/26/2014

Take a break

Bir hafta boyunca yokum. Şehir değişikliği.
Gökyüzünü daha iyi görebileceğim bir yere gideceğim.
Bir de karahindiba bulmam gerek.
Bu düşünceler beynimi kemirirken nereye kaçıyorum bilmiyorum. Kaçmak istiyorum sadece.
Daha önce hiç denemedim çünkü. Ağlasam da sızlasam da savaştım. Bu sefer de kaçıvereyim. Ne olur ki? Kim zarar görür… Benden başka yani…
“Her şey” yoluna girmeyecek. Sadece biraz daha iyi olacak o kadar.


Not: Okuyamıyorum sizleri. Bazen de okuyorum ama yorum atamıyorum. Çok özlüyorum…

4/18/2014

tarçınsız kurabiye mektubu 3

(çizerini bilemediğim bir hotarubi no mori e fanartı (izleyin bence T.T))


Neredeyse aylar sonra açtım bu defteri.
İyi ki geldiniz Kenan. Kısa süreli de olsa.
Çok yorulmuştum ve gerçekten boğulmuştum. Tatile gidemiyordum ama tatil geldi de diyebiliriz. Sen geldin. Siz geldiniz yani…
Piknikleri daha doğrusu mangalı sevmiyordum ama Yasemin abla isteyince kıramadım. Yapamazdım biliyorsun ya işte. Hamur işi destekli piknik fikri de fena değildi.
Senin fikirlerin ne zaman fena oldu ki?
Önce başka bir şehirde sonra başka bir ülkede yaşama fikirleri dışında…
Onlar da pek fena değildi gerçi. Senin için yani… İnsan önce kendini düşünmeli sonuçta. Kendi mutlu olmazsa kimseyi mutlu edemez değil mi?
Ben de mutlu oldum işte sizi kapıda görünce. Hep burada, karşı dairede kalsaydınız her gün görecektim sizi ve alışacaktım yüzlerinize. Şimdi özlüyorum. Güzel his özlemek ama çok özleyince iyi olmuyor. Çok özlüyor işte insan onu diyorum.
Sana demedim ama Yasemin ablaya kurabiyeleri paketlerken daha kısa aralıklarla gelmeniz gerektiğini söyledim. O da bana o kadın hakkında iyi şeyler düşünmediğini söyledi. O kadın işte kumral olan… Kulak vermelisin bence. Anneler hisseder.
Tekrar bekliyorum en kısa zamanda.

Haziranda mesela…


Şifreli Öykü Mimi

Uyuşuk Hayalperest ve Pink Timber beni mimlemişt. Taaaaa ne zaman... Görünce çok hoşuma gitmişti ve hemen yapıvermek istemiştim ama olmadı... Kim bilir belki başkaları da mimlemiştir de okuyamamışımdır. Neler olduğunu da anlatmak istiyorum bir ara. Neyse çok uzatmadannnn beni mimleyenlere teşekkür edip özür dileyerek sessiiiiizce şuracığa bırakıyorum mimi :
Edit: Mimin konusundan bahsetmemişim. Aklım gidik diyorum bu araT.T  Bir öykü yazıyoruz ve öykünün satır aralarına blog isimlerini gizliyoruz.

Bu kaçıncı oldu hatırlamıyorum ama ne zaman bilgisayarın başına geçip Zeritte sözcüğünün anlamına bakacak olsam bir şeyler bana engel oluyor. Mesela dün Arrakis gezegeninden mektup aldım. Elektronik. Böyle çip gibi bir şey, havada zciuv! efektiyle açılıyor ve parmak izimi algılıyor falan. Havalı bir şey yani… Neyse okumaya başladım:
“Sevgili Keyaki,
Sen bu mektubu Paul’den sanıyorsun ama burada Nym’den… Bir şeyler gizli. Biraz çabalarsan şifreyi çözebileceğine inanıyorum.
Eğer gizemi çözemezsen Titania’nın Çöplüğüne gidip orada Yüzleri Arayan Kadını bul. O, bu konuda geniş bilgiye sahip ama ipuçlarını alabilmen için ona yüksek sesle “Leah” demelisin. Tam 12 kez…
Sen 11. “Leah”ndayken bigaripŞeyma cini ile karşılaşacaksın. Sana öyle güzel sözler söyleyecek ki sen kaçıncıda olduğunu unutacak ve başa dönmek zorunda kalacaksın. Bunların hepsi Güzel Laflı İstanbullar. Eğer ona kanıp Renkli Hayallere dalarsan şifreyi çözmen ömrünü alabilir.
Bu mektubu bitirdiğinde hemen arkanda bir yaratıkla karşılaşacaksın. Vampir desen değil zombi desen hiç değil. Sen ona Zompirink de ya da bayan Zompir. -Bu onun hoşuna gidecektir.- Son anda söyleme hiç hoş değil ama sana gönderdiğimiz Zompir, şifreyi çözene kadar peşinden ayrılmayacak.

Not: Leah yazıldığı gibi okunmuyor. Liya demelisin yoksa seni Pink Timberlarla kovalar. Neden pink? Bu onun tarzı.
Notunnotu: Güzel laflı İstanbullar demişim, İstanbullu güzel laflar mı demeliydim? Yok canıım. İstanbullar daha güzel.
Notunnotununnotu: Zompirin elinde bir kitap var, o da bizim gezegenin kitabı Ucuz Roman. Adına aldanma, öyle böyle kitap değil. Al bi oku, bırakamayacaksın.
Notunanasınınnotu: Sana zahmet bir de mektup kapanmadan bağış yapıver. Bizim gezegen de suyla dönmüyor sonuçta. Bu havaya yansımalı mektuplar nasıl üretiliyor sanıyon?”


Bir bisssm… çektim ve arkamı döndüm. Evet bir yaratık! Ama çok tatlı. Kekeleyerek “Z-zompir. Ah yani Zompirink” dedim.
Ve bugünle birlikte iki gündür Zompir’li bir Keyakiyi’m.


Yazıda kendini bulan mimlenmiş demektir :)



4/12/2014

Shuffle mim ve zavallı iyi haberler

Şu an dört saatlik uyku sonrası çılgınca gezmiş ve eve gelince makyajının yarısını –tam yarısını- silmiş bir birey olarak döner sandalyemin tepesinden sesleniyorum sizlere! Saçmalamamı mazur görünüz, dört saat uyku nedir! Okunmayacak bir ödevi hazırlamak için… Bi de okunmayacağını teslim ettiğimde öğrendim! Bileydim her ihtimale karşı güzel giriş ve sonuç yazar aralığı da dolduruverirdim. Çok dürüst ve emek dolu bi ödev oldu. Nöysö bitti sonuçta…
Bir ara Renkli Hayaller’in başalttığı kaykaylı kedi mimiyle de mimlenmiştim. Evde aklımda, dışarı çıkınca unutuyorum! Sırf onu yapmak için çıkıcam dışarı bi gün. Uyuşuk Hayalperest de bana çok yaratıcı bir mim paslamış. Şurada. Aklımdaaa! Unutmadıııım! Onu daha ayık kafayla yapacağım ama Mert’in iki mimini hemencecik yapıvereyim dedim.

Birincisi karıştırmalı şarkılı bir mim. Çok hoş…



KURALLAR :
1.Müzik listenizi - her nerede olursa olsun- açın ve karışık çal moduna alın.
2. Her soru için play'e basarak bir sonraki şarkıya geçin
3. Her ne kadar komikli ya da uyumsuz olursa olsun, çıkan şarkı ismini sorunun cevabı olarak yazmanız gerekiyor!
4. Dilediğiniz kadar arkadaşınızı mimleyin
5. Mim'lenmiş isimler mutlaka yapsın
6. Tadını çıkarın!


(Ben arkadaşımdan aldığım ve içinde ne olduğunu bilmediğim bir klasör açtım)

Vee başladııım!

Birisi “iyi misin” diye sorarsa cevabın…
Maroon 5- Hands all over (uykusuzsam demek :D)

Kendini nasıl tanımlarsın?
Maroon 5- Moves like Jagger

Bir erkekte/kadında hoşlandığın şey nedir?
Hindi Zahra- Don’t forget

Bugün nasıl hissediyorsun?
Muse- Hysteria

Yaşam amacın nedir?
Death Note opening 1- The World (Evet buraların Yagami Light’ı benim genşler kurtarcam sizi :D)

Motton nedir?
James Blunt- 1973

Arkadaşların senin hakkında ne düşünür?
Japonca mesaj sesi (Öyle bi sevimli şeyim işte :D)

Ailen senin hakkında ne düşünüyor?
Coldplay- Cementeries of London

En çok düşündüğün şey nedir?
Binks Sake (Strawhat Crew Version) - One Piece (Bu ne allasenn! :D)

2+2 ?
Amy Winehouse- Love is a losing game

En iyi arkadaşın hakkında ne düşünüyorsun?
Kizuna- Orange Range (şarkı sevimli bence çok hoş şeyler düşünüyorum ama farkında değilim)

Hayat hikayen nedir?
Muse- Love is forever (tutarsızlıkkkkk. Bkz. 2+2)

Büyüyünce ne olmak istiyorsun?
Lil Wayne feat Bruno Mars- Mirror

Hoşlandığın insanı görünce ne düşünürsün?
James Blunt- These are the words

Düğününde hangi şarkıyla dans edeceksin?
Buck-Tick- Kagerou (nekibubunekibikbikbik)

Cenazende ne çalacak?
James Blunt- You’re beautiful (Şimdi mi söylenir bu! Biraz geç kalmışınız bence.)

Hobin/ilgi alanın nedir?
Priscillia Ahn- Leave the light on (Hıhı. Evet. hobim ışıkları açık bırakmak benim)

En büyük korkun nedir?
Eminem feat Rihanna- Monster (yok sevimli canavarları biliyom ben)

En büyük sırrın nedir?
Apocalyptica feat Gavin Rossdale- End of me

Şu anda ne istiyorsun?
Bon Jovi- Runaway (evet evet eveeeet!)

Arkadaşların hakkında ne düşünüyorsun?
Cem Adrian- Bir katilin ellerinde (yok canııım arkadaşlarım iyidir. Cem Adrian da iyidir tabii de işte yani ve bütün bağlaçlar)

What will you post this as? (“Bunu ne olarak yayınlayacaksın?” mıdır bu? Başlığımız bu olabilir bence mime uygun olarak sanki. Bilemedim. Sayın "bir bileeeen"! De bakalım nedir bu?)
Death Note Ending 1- Alumina (böyle de kapanış yaparım :D)

Bir sonraki mim için de son zamanlarda duyduğumuz güzel bir şeyi yazmamız gerekiyormuş. Mert son zamanlarda hiç iyi bir şey duymadığını dile getirmiş. Önce “Ben bulurum ya. İlla ki duymuşumdur. Hiç mi iyi şey olmuyor canım?” dedim. Biraz düşününce yemekteyken gözümün takıldığı haberi düşündüm. Kulakları duymayan bir bebeğe on aylıkken işitme cihazı takılmış da annesinin sesini duduğunda ıdı bıdı bıdı… Idı bıdı çünkü haber yalanla karışık araya sıkıştırılmış, haber süresini doldurmak için yapılan bir şey gibiydi. Zaten haberlerin yarısı artık magazin. Ondan önceki haber de tecavüze uğrayıp öldürülen bir çocuğun haberiydi gerçi. Neyse… Sanırım ben de bu mimi yapamayacağım.
Bunu dedikten sonra da düşünüyor olacağım. İyi olan ne var? Aklıma gelirse paylaşırım….

Edit: Kimseyi mimlememişim ya ben. Uykudan uykudan hep.
Portakal yiyen kedi, Maya, Titania, Paul, bigaripSeyma, insanyavrusu, Pink timber, Katanalı Şizofren Ninja bu mim sizlere gelsin. İşalla görürsünüz haber veremiyiciim şimdilik. Koşarak uyuyciim. O da nasıl işse. Koşup gidip uyuyciim. Yok. Gidip uyuyim bari. Bi sus da uyuuu!

4/07/2014

Diyorum ki:

Ne yapacağımı, hangi işin hangi ucundan tutacağımı bilemiyorum bu ara. Birkaç sınava başvuru yapmış olmak, okulun sonunun gelmesi ve gelecek kaygısı kafamı öylesine kurcalıyor ki. Her an aklımın içinde. Kendi kendimi yiyorum. Hata yaptığımı düşünüyorum bir yerlerde. Mesela dershaneye gitmek hata çünkü okulu bahane edip çalışmıyorum. Kafamda okulla ilgili yapmam gereken şeyler varken kpss çalışmıyorum ve ödev yaparken vicdanım "kpss ne durumda tatlım?" diye sorup göz kırpıyor. Bu vicdan bana batıyor!

Sonra sınavlar... Memleketteki tek akıllı sen misin de ygs başvurusu yaptın son yılında? Başka bir bölüme hevesin var evet ama sırası mı? Tam da kpss hazırlığında olduğun zaman. Zaten bu sınava doğru düzgün hazırlanamazken... Bir de bok var gibi ortalama bi sıralama yaptın, şimdi umudun da var bir kez daha üniversite okumak konusunda... Tabi lys için çalışıyor musun o da ayrı mesele. Ah bir de ales var. Hadi o askıda kalabilecek bir sınav ama çalışıyor musun? Yiooo...

Tamam... Hepsini koy kenara şimdi. Bir bak geri dönüp de. Ne var elinde? Bir ihtimal diploma. Eee bir ara hayal falan diyordun onlar ne oldu? Hatırlamıyorsun bile değil mi? Beklentilerin mi düşmüş? Hem de kendini unutmuşsun... Ne kayıp mı oluyorsun? Yok canıııım olur mu öyle şey? Her şey olacağına varır diyordun ya... Bekle de olacağına varsın. Sen götünün üstüne oturup beklerken varmıyormuş değil mi hiçbir şey hiçbir yere? Neyse...

Video paylaşacaktım ben. Şunu...
İzleyebiliyorsunuzdur umarım. Hayatının anlamı falan diyor. Ne dersiniz?
Bunca çabam boşa değil mi? İş olacağına varacak...

Yine iç konuşmaya çevirmişim. Heh! Ayyyynen böyledevam et Keyaki.


4/05/2014

Olmasa da olur mu yani? -Mim-

Şu dünyadan daha çok sevdiğimi söyleyebileceğim gezegenden Paul beni mimlemiiiiş.
“Twitter, facebook, tumblr gibi tüm sosyal medya kapansa… Son sözlerimiz/tavrımız ne olur?” diyen bir mim efendim. Mimlenene kadar düşüneyim bunu ben bi dedim veee tatata tammm! Mim bendee! Çok hızlı oldu.
Olaya hukuki açıdan bakacak olursak işler boka sarar o yüzden gayet kişisel ve bencilce yazıyorum bu mimi.

Facebook’u aktif olarak kullanmıyorum zaten. Şimdi baktım da… Kapak fotoğrafım şu an itibariyle tam bir yıldır aynı, profil fotoğrafı desen mevsimden mevsime… Paylaşımlar desen… Demesen iyisi mi. Durum böyle işte. Gençken-şimdi yaşlı sanki- pek severdik ama artık sadece okul, ders gruplarındaki sınavlarla ilgili paylaşımlar için kullanıyorum. Kapansa herhalde “şu dersin sınavında şunlar şunlar çıkacak, şu kitaptan sorumluyuz. Zinciri bozma bu maili 419784 kişiye gönder” temalı mail sistemine geri döneriz. Zararsız. Kapanmasa ben kapatıcam zaten kendi hesabımı birkaç aya.
Edit: Düşündüm de kapatmayabilirim. Güzel çizerler takip ediyoruuum!

Twitter. Oradaki pasifliğim facebook’tan beter. İki hesabım var ama ikisinin aktifliğini bir araya getirsen yine bir etmez. E hem pasifim diyorsun hem de iki hesap diyorsun! Bu ne perhiz bu ne lahana turşusu? Takip ettiğim güzel insanlar var. Sükunet içinde… Sessiiiiiz… Usuuuuul… Ama geçtiğimiz günlerde kapandı ne oldu? Hiç. Eksiklik hissetmedim. Olmasa da olurmuş.

Tumblr. Pasif kullanıcı, aktif takipçi. Orada bambaşka birisi oluyorum. Kendimi tanıyamıyorum. O kadar. Kapansa… Üzülürüm. Bir arkadaşım “Alternatifler bağımlılığı azaltır” demişti. İşte o alternatiflerden birisi yok olur. Yazık olur. Belki de olmaz… İki kitap açar da kpss çalışırım. Ama üzülürüm kesin.

Youtube. Youtube… Youtube…  Burası önemli bakın arkaaşlar! “Bunun arka kapısı, penceresi, bodrum girişi falan var canım.” Der girebilmek için değişik yollar denerim. Baktım olmuyor. Nasıl olmuyor canım. Hahhah! Öyle bir ihtimal var mı? Nasıl yani?! Yok canıooom! Bir de şuradan deneyeyim… Histerik gülüşlerim ardından şehrin diğer ucundaki Sinan’ın içeceği suyun pürüzsüz yüzeyinde birkaç helezonik dalga oluşur. HAAAYOOOOR! Tamam abarttım -.- (şu ara kapalı mı açık mı bilmiyorum ha. bizde dns ezelden beri değişikmişse demek)

Blogger kapanırsa. Hevesim kursağımda kalıııır! Ama zamanla alışırım be! Bu beden bu yürek nelere alışmadı be! Arabeske bağlamadan devam edelim. Öhm! Okumak için kitaplar alırım, yazmak için defterler. Ne olacak yani? Burası kapanırsa paylaşacak başka yerler buluruz. Duvara yazarız olmaz mı? Zaten yazıyoruz. Daha çok yazarız. Daha çok okuruz. Yok yok bu da aşılır bir durum. Nasıl da olgun karşıladı.

Ne olursa olsun bunların kapatılma ihtimalini gerçekçi bir şekilde düşünemedim ben. Eğer kullanacaksak biz bir yolunu buluruz :) Ne? Yalan mı! :)
Kimlerim mimledim:

4/01/2014

tarçınsız kurabiye mektubu 2


 tarçınsız kurabiye mektubu için tık

Kurabiyeler bayatladı Kenan... Atamadım ama. Kıyılır mı? Nimet… Ufalayıp balkonun altındaki çimlere attım hepsini. Güvercinlerle serçeler geldi. Güvercinlere engel olacak değildim ya sen aptal olduklarını söylüyorsun diye. Gelseydin de sadece serçelere ikram etseydin madem! Yani gelseydin birlikte ufalardık...
Bahar temizliği yaptım. Çok oldu. Halıları da kaldırdım. Zaten zor katlanıyordum kışın… İşe yaramayan eşyaları da attım. Attım dediysem öyle çöpe değil. Evden çıkardım işte. Aysel teyzeyi biliyorsun ya hani her şeyden haberi olan kadın. Dördüncü kattan birinci kata indi. Girişin sağ tarafındaki daire. Artık muhtar oldu resmen. İyi de oldu. Giymediğim giysilerle fazladan kırtasiye ürünlerimi verebileceğim birilerini buldu bana. Hepsini tertemiz paketledim ona verdim. Giysilerin ceplerine de notlar bıraktım. Giyenler okusun, mutlu olsun diye. Bir dahaki sefere çocuklar için yeni giysiler de alayım diyorum. Biraz da eğlenceli şeyler işte ne bileyim… Eşyalar azalınca küçük odadaki gömme dolap yetiyor artık ama boş gardırobu da çıkartmayacağım evden. Sen gelirsen diye işte… Siz… Yasemin ablayla yani.
Resim kursuna başladım ben. Önce karalama yaptık. Gerçekten karaladık bir sayfayı. Bilek ve dirsek hareketleri gibi bir şey öğrendik. Adını bilmiyorum ama öğrendim. Sonra pat diye bir iki nesne koydu hoca masasına. Çizmek için kalemi elime aldım ama ne yapacağımı bilmeden, korkuyla… “Çizme!” dedi. “Önce bak, önce gör, önce kavra, fark et. Uzak mı, yakın mı? Işık nereden vurmuş? Sadece izle ve görmeye çalış.”  Şaşırdım tabii. Altı üstü kalemlik içinde iki üç kalem ve önünde duran bir küptü çünkü. Bir süre öylece baktım, öylece izledim ve sonrasında biraz da yardım alarak çizdim. Evet gerçekten de iyi bir çizimdi bence. Biraz geliştireyim kendimi, senin portreni çizmek istiyorum. Hiç olmazsa sana benzer bir şey. Ya da en kötü ihtimalle seni anımsatan… Sembolik şeyleri de severim bilirsin. Gelmeyecekseniz gönderirim çizimleri. Yasemin abla için de bir tane… Sürpriz. Ama siz yine de gelin.

Kurabiye yapıyorum şimdi. Bu kez biraz tarçın olacak. Seviyorum çünkü ben. Gelirseniz, yanına güzel bir bitki çayı yaparım. Kokulu… Tarçının kokusunu bastırır belki. Tadını bastıramaz ama belki de sen tarçın seversin. Benim için. Yasemin abla için…