Sağa sola eşya fırlatıp sonra da toplamaya girişiyorum.
Dolabı açıp katlanmış çarşaflara bakarak saatlerce müzik dinliyorum.
...
Dün, dün.
Marketten dönerken botları çıkarıp yere basmak vardı aklımda. Vazgeçtim. Niye vazgeçtiysem. Hava da güzeldi ha! Bahçenin toprağı da sıcaktı bence.
Vazgeçmeyecektim.
Yapacaktım o an.
Karşıdan iki çocuk geldi.
"Burda bakkal varmış önceden."
"Ne zaman?"
"Ablam dört yaşındaykenmiş."
"Oha!Ablan şimdi on altı yaşında mı? Kaç seneler olmuş."
2/10/2016
1/26/2016
kısa saç ve bulanık görüntüler
Gözlerim kısık. Midem bulanıyor. Günlerdir. Soğuk ama ev
değil dışarısı. Sadece sağ ayağım buz kesiyor. Nane limonlar faydasız. Kaşlarım
çatık. Beynim karışık. Saçımı kısacık kestirmek istediğime göre doğru yolda
değilim. Çünkü kafamın içinden çok dışını sakinleştirmeye çalışıyorum. Kısa
saç, az düşünce gibi şeyler bilinçaltımı gıdıklıyor sanırım. Ben gıdıklanmaktan
hoşlanmam.
1/19/2016
Hissiz
Bir
sorun var anlıyor musun? Hissedemiyorum diyorum. Normalde, önceden, böyle bir
durumda öfkelenirdim. En kötü ihtimalle üzülürdüm. Ama şu anda inan tek bir his
bile yok içimde. Gidiyor ya da kalıyor olmamın benim için bir farkı yok. Zaman
orada da burada da benzer şekillerde ölüyor çünkü.
Rüyamda
boks yapıyordum. Benden ben kadar uzun bir kadındı rakibim. Yenilmiyordum ama
yenemedim de. Dövüşmekten yorulduğum için uyandım. Beşi geçiyordu. Yağmur ya da
dolu yağıyordu bilemiyorum. Camda pıtırdayan ya da tıkırdayan bir şeyler vardı.
Bu binalar biraz şekilsiz. Rüzgarın yolunu bulmaya çalıştığı bir kısım var.
Oyuk gibi. Odanın duvarlarından birisi oraya bakıyordu. Uğultu sanki odanın
içindeydi. Perdenin arkasından canlanmış bir ağaç silueti görmediğim için
korkulacak bir şey yoktu. Rüyamı birine anlatıp geri uyudum. Anlatmazsam
unutuyorum çünkü boşa gidiyorlar. Anlatınca da boşa gidiyorlar. Anlatacak bir
şeyimin kalmamasından korktuğum için rüyalarımı anlatıyorum belki de.
1/04/2016
ne biçim yeni yıl 2/ #efsunluorman
Yıl bitmeden
bir yazı yazmak istemiştim. Gelecek yıldan beklentiler gibi, yapılacaklar
listesi gibi… Yazamadım. Yılın bitimine doğru en sevdiklerimden birisi trafik
kazası geçirdi. Olaydan bir saat önce konuşmuştuk. Biraz çıkıp dolaşacağını
söylemişti.
Sonra Sergül
Kato’nun kızını kaybettiğini öğrendim. Ne diyeceğimi bilemiyorum. Efsun’un
büyümesine tanık olmuştum bir şekilde sosyal medyadan. Nasıl dayanacaklar yokluğuna bilmiyorum. Ben üzülürüm, biz üzülürüz, elbet geçer. Ama ailesi ne yapar, onlar için nasıl geçecek, geçecek mi... Düzgün yazamıyorum. Şunu demek istiyorum: Efsun'un bir ormanı olacakmış. “Efsun bedenen kaybolmuş olsa da, bu orman
ile beraber kuşlara; böceklere, hayvanlara yuva olabilir, oksijen olup içimizde
yaşamaya devam edebilir diye düşündük.” diyor anneciği. Efsunlu Orman’a
bir fidan da siz dikmek isterseniz gerekli bilgiye şuradan ulaşabilirsiniz.
Yeni yıllar hep güzel olmuyor ne yazık ki.
Güzel haberler getirmiyor. Bugün kötü bir haber daha aldım…
İyi yıllar…
12/09/2015
içi dışı bir teyze
Bak şimdi şekerim milletin kendini
deli gösterme gibi bi merakı var. Hayır, yani amacın ne ki? Gerçek deli olsan
haberin bile olmaz. Şimdi deliler dünyadan bi haber hani kendi hayatına bakar
eder ölcem mi kalcam mı diye düşünmez ya, bu tiplere göre yani… Ondan böyleler
işte şekerim. Deli olmaya meraklılar da kendilerini kandırıyolar anca. Ay madem
delisin apartman gününe niye katıldın! Şeyap kalpli kurabiyeden al un kurabiyesi
yaptım bak Allahaşkına çok güzel oldu.
Hah, şimdi zannediyor ki kendisi de
piskolojisini böyle savuncak, kafayı kurtarcak, dünyayı boş vermiş gibi
görüncek yani. Hahhhaaay! Bak hah işte böyle kahkahalar atıyor tasasız gibi. Ay
bi iki laf ediyim diyorum, hayat dersi vericem. Şöyle bi kendine gel kız o ne
hal diye. Ay sen nasıl kahkahalar atıyor bi görsen… Bu kadar bağıra bağıra
gülersen ses teli değil başka taraflarının bağı kopcak. Kız aldık biz mesajı,
tamam senin keyif yerinde! Biz senin mutlu gibi görünmek istediğini, çok güçlü
kadınım demek istediğini anlarız ağzını az ayırıp gülünce de. Canım benim bak
çayını tazeliyim. Bitirme bitirme o buz gibi şeyi. Lavaboya döküveririm ben.
İki demlik demledim. Ne zamandır görüşemiyoruz. Buyur.
Ay işte geçen de gelmiş şey diyor.
Güçsüz kadın sevmezmiş. Anladın mı tatlım güçlü görünmek için yani hani şu gülüşler…
Ben biliyorum onu ay, koca bulsa da kanatları altına girip ağlamak ister. Sokakta,
milletin içinde de güçlü kadın! Kız kıskancını gözünden okudum geçen. Ekmek
almaya gitmişiz, yanından bi çiroz geçti, kadın kitlene kaldı. Kız dedim
kadının kalçalısı makbul bu ne? Bir de alınganlık. Sanırsın götüne küfrettik.
Beğendik ay beğendik! Ay dur kapıya
bakıyım gelince devam edicem unutturma.
Ne diyordum, bak canım kadının gücü
dedikodu ay nasıl bunca zaman hayatta kalıyoruz. Biz derdi tasayı car car car
dedikoduyla atıyoruz deşarz oluyoruz böyle anlatabiliyor muyum? Haksız mıyım
Aytencim ay dur sana çay doldurmamışım. Söylemiyosun da ha. Kuru kuru gider mi
öyle? Benim de boğazım kurudu. Siz de iki laf etmeden öööyle oturuyosunuz
kızlar. Siz de mi güçleniyosunuz napıyosunuz? Hhhahhah haaay! Bak bak maydanoz
koydum buna da. Ayyy sevmezseydiniz bak hiç aklıma gelmedi ama lezzetli olmuş
gene de sevgimi kattım hhahah haaay!
12/03/2015
beş dakka bayılıp gidicem
*Cuma günü şehir dışına çıkıcam ve bir ay kadar geri dönüşüm yok. Günlerdir "ay bugün bi program yapıyım" diyorum ama uyumaktan başka yaptığım bok yok. Boşa geçecek zaman diye beynimi kemiriyorum.
*Hazırlanmak için elimden gelen her şeyi yapıyorum. Öyle ki Cambio Dolor şarkısından yola çıkıp Arjantinli dizi kesitleri filan izledim.
*Deli gibi yiyorum. "Ne yesem?" sorusu beynimden çıkmıyor. Sürekli ekmekli hamur işli çikolatalı şeyler yemek istiyorum. Yapıp yiyorum. Burda üzgünlükle belirtmek isterim bünye kilo almaya müsait olsa obezdim. Yok yok, hiç de üzgünlükle değil.
*Yazmak istiyorum, adapte olamıyorum. Okumak istiyorum, kendimi suçlu hissediyorum. 2453. kere kpss girişiminde bulunucam ya hani ondan ötürü. Ne okuması soru çözmen gerek!
*Güzel rüyalar görmek istiyorum. Mutlu.
Bak aklıma ne geldi. Rüyaları mevsime göre mi görüyoruz ki. Hiç dikkat etmedim de.
İkiyi geçmiş bile saat. Gutnayt!
11/17/2015
market tanışıklığı 2
Tabii ki git demedim. Çay vardı. Yeşilçay.
Gel mutfağa.
Çay iyice acılaşmasındı. Hem o da sakinleşsindi biraz. Zaten dinleyecektim.
En sevdiğim fincanı doldurup kıza verdim. Elleri güzeldi, fincan da ödülü.
Kendime de bir çay alıp karşısına oturdum. Birkaç saniyeliğine yüzümü inceleyip
sözlerine devam etti:
Dün pijamalarla saatlerce yapış yapış aşklı bi dizi izledim. Dörde kadar.
Sonra ona kadar uyuyup uyanır uyanmaz Behzat Ç. replikleri okudum. Sonra aklıma
şey geldi. Annem. Tasarımcı olmak istemiştim. Sonra da ressam… Saçımı maviye
boyatmak istemiştim. Olacak şeyleri iste demişti. Norveç’e gitme hayali
kurarken de öyle söyledi. Hayalim bile olacak şey değildi. Olacak şey neydi
bilmiyorum. Acaba şey mi? Evlenip toki evinde oturmak. Güzel ve düz bi hayal di
mi? Hayal bile değil. Gencim ben Allah aşkına ne evi ne oturması? Böyle diye
diye çürütecek ruhumu. Bi lafımı da ciddiye almadı şimdiye kadar. Kimseye
diyemiyorum.
Sonra şey var, bi çocuk. Hayatındaki önemli üç şeyden ikincisi benmişim.
Birincisi ailesi, üçüncüsü bilgisayarı. O da benim için önemli aslında.
Nedenini pek bilemiyorum. Bazı konularda çok iyi anlıyor beni. Bazen saatlerce
anlamsız muhabbetler edip deli gibi eğleniyoruz. Sonra da mantıklı bi noktaya
varıyoruz. Nasıl olduğunu tartışırken uykumuz geliyor. Ama ne zaman bi kız
arkadaşı olsa kavanozda yaşar gibi oluyor. Hayatındaki önemli üç şeyin ikisi
devre dışı kalıyor. Ben ve bilgisayar. Sonra ayrılınca yine bana geliyor bi
süre yara sarıyoruz sonra da bilgisayara gidiyor. Ben neyim ya hu?
Çaylar bitmişti. Fincanın dibinde kalanı parmak uçlarına döktü. Pembe
parmak uçlarına.
İsmin neydi pijamalı?
T.
Kahvaltı yaptın mı?
Yok hemen buraya geldim.
Çaydan önce deseydin keşke. Bir tost yapayım mı?
Fincanı tezgaha bırakırken gözlerimin ellerine takıldığını fark etmemesini
ümit ettim.
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)






