O zaman yirmi yaşındaydı o. Ben de on dokuz. Karşıdaki sitenin parkında banklara oturup sohbet
etmeyi düşünüyorduk ama biz hangisine oturacağımız gibi salakça bir konuda
tartışırken fıskiyeler açıldı ve bütün banklar ıslandı. Saate baktım gece yarısıydı.
“Bu saatte ne
sulaması!” dedi ellerini abartılı bir halde iki yanına açarak. “Bankları da ne
bokuma ıslatıyorlar ki amına koyduklarım!”
Küfretmeye çalışırdı
ama ağız dolusu değil de serçe parmağı havada, porselen fincandan çay yudumlar
gibi…
“Geceleri gelip
buralarda öpüşüyorlarmış.” dedim.
“Sanki ayakta
öpüşemiyoruz!” diye yanıma yaklaştı. Kolumdan tuttu. Tabii ki öpmeyecekti beni.
İsterdim oturmadan da öpüşüldüğünü kanıtlasın. Biri balkona çıksın görsün de “Höyt!”
desin. Ben de hareket çekeyim.
Ama öpmedi.
Zaten öyle
şeyleri ben yapardım. Böyle bir durumda öpen de hareket çeken de ben olmalıydım
ama olmadım…
“Neyse… Gel,
salıncaklara oturalım.” dedi.
Beş dakika
boyunca fizik kurallarını hiçe sayıp poposunu salıncağa sığdırmaya çalıştı. Sayısalcıydı
halbuki daha iyi bilirdi bunun imkansızlığını. Ben de sesimi çıkartmadım tabi.
Bazı kızlar güzel de olsa büyük popolu olmayı sevmez.
Komik küfür
kombinasyonları tükenince vazgeçti. Zincirlere tutunup ayaklarından destek
alarak tuhaf bir şekilde asıldı salıncağa. Ben çoktan vazgeçip çakılların
üzerine oturup kaydırağa yaslanmıştım bile. Azıcık geri çıkıp kaydırağa
otursaydım ya. Üşendim…
“Bak” dedi “Benim
de hayallerim var, yok değil. Ama gerçekçi şeyler işte.”
Gerçekçi hayal mi?
“Aklımda çok
şey var ama hep kendime zaman içinde bir nokta beliriyorum. Onu atlatayım,
hayallerimi öyle gerçekleştireceğim diyorum. Kaç yıld…”
Cebimden
çıkarttığım paketi görünce bir anlığına gözleri büyüdü. Ben daha açmadan kaptı
elimden. Birkaç adım uzaklaştı geri alamayayım diye. Garantici…
“Ne diyordum…”
dedi kutunun içindekileri kontrol ederken. “Hah! Kaç yıldır böyle yapıyorum
işte. Artık yapmayacağım!”
Başını kaldırıp
iç çekti. Bakışlarıyla etrafı taradıktan sonra kaydırağın tepesine çıkıp
bağırdı: “Kutunun yarısı boş! Salak!”
Birkaç saniye
sonra olduğum yerde sarsıldım. İki yanımda beliren uzun bacaklarla otuz yedi buçuk
numara spor ayakkabılar durumu algılamama yardımcı oldu.
“Beraber
başlayacaktık hani!” deyip kafama vurduktan sonra sırtımdaki ayak izlerini
temizledi.
Konuşmadım. Omzumun
üzerinden uzattığı dudakları arasındaki sigarayı yaktım sadece.
